Pielgrzymka do Rzymu 2011 – dzień 3 i 4

Trzeci i czwarty dzień na naszej pielgrzymce był najtrudniejszy. Właściwie trzeba byłoby sprecyzować, że to noc i czwarty dzień były doświadczeniem najtrudniejszym i najpiękniejszym jednocześnie.

Dzień trzeci rozpoczął się od podróży z hotelu (w którym wcześniej odprawiliśmy Mszę św. i zjedliśmy śniadanie) w Arta Terme do Padwy, gdzie odwiedziliśmy bazylikę patrona naszego kościoła, św. Antoniego. Dzięki wielkiej życzliwości franciszkanów przebywających w Padwie nasza grupa mogła zapoznać się z historią i wystrojem kościoła Cudotwórcy z Padwy (szczególne podziękowania dla o. Jarosława).

Z niziny padańskiej rozpoczęliśmy naszą podróż na południe Włoch, w stronę Rzymu. Po drodze padał deszcz i pogoda w Wiecznym Mieście nie zapowiadała się zbyt dobrze, a przecież mieliśmy przed sobą całą noc czuwania…

Do stolicy Włoch dotarliśmy późnym wieczorem i od razu udaliśmy się w stronę Placu św. Piotra. Z Polski docierały różne doniesienia – że Plac będzie zamknięty, że z pewnością nie uda nam się na niego wejść. My jednak zdecydowaliśmy się zaryzykować i poszliśmy w kierunku Watykanu. Okazało się jednak, że faktycznie wejścia są zamknięte, a jedyne czynne znajdowało się od strony Castello Sant’Angelo. Gdy tam dotarliśmy napotkaliśmy już całe mnóstwo pielgrzymów. Ponieważ na Plac św. Piotra nikt nie mógł wejść „rozbiliśmy się” obozem na środku ulicy. Niektórym udało się nawet nieco przespać (karimaty, śpiwory). Część z nas modliła się razem z amerykańską Polonią (ubraną w tradycyjne, góralskie stroje), część tańczyła z młodzieżą z różnych miasta naszej Ojczyzny. W pewnym momencie padła komenda, że mamy się zbierać. Wszyscy wówczas – a było to przed północą – złożyliśmy nasz sprzęt i wyruszyliśmy – jak się później okazało – w wielogodzinny marsz po kilkudziesięciometrowej ulicy. Wiele godzin nocnych spędziliśmy stojąc, z plecakami na ramionach, by – jak wierzyliśmy – wejść na koniec na upragniony Piotrowy plac. Czas jednak mijał, przyszedł świt, a nasza grupa rozerwana przez rzesze pielgrzymów z różnych krajów (szczególnie we znaki dali nam się młodzi Hiszpanie…) niewiele posunęła się do przodu.

Jednak nad ranem nasza cierpliwość została nagrodzona. Po godz. 5.oo bramy na Plac św. Piotra zostały otwarte i udało nam się dostać dość blisko ołtarza. Stamtąd braliśmy udział w fascynującej liturgii. Trudno opisywać wszystkie wrażenia – towarzyszyło nam ogromne wzruszenie (łza tu i tam), radość, wdzięczność… Wyrażaliśmy te uczucia w rozmaity sposób. Wraz z naszą grupą cieszyły się dziesiątki tysięcy pielgrzymów.

Po Mszy św. nie udało nam się przebić do Bazyliki – trzeba było czekać ok. 4 godzin, a po nieprzespanej nocy i Mszy św. w upalnym już włoskim słońcu nie mieliśmy sił, by tyle czekać. Udaliśmy się więc w drogę powrotną do autokaru. Dotarliśmy tam po sporych przygodach i udaliśmy się do hotelu na nocleg.

Podobne wpisy:

• Pielgrzymka do Rzymu 2011 – Asyż!
• Pielgrzymka do Rzymu 2011 – Szczęśliwy powrót
• Pielgrzymka do Rzymu 2011 – pierwsze dwa dni
• Pielgrzymka na beatyfikację Jana Pawła II
• Zaproszenie – Wieczór papieski