Sanktuarium Matki Bo偶ej Kr贸lowej Matki Nadziei


http://www.gdynia.franciszkanie.pl/wp-content/uploads/2011/11/IMG_1439.jpg

Jak w ka偶dym ko艣ciele i parafii, gdzie pos艂ug臋 kap艂a艅sk膮 sprawuj膮 franciszkanie, tak i na Wzg贸rzu 艣w. Maksymiliana w Gdyni Matka Bo偶a jest otaczana szczeg贸ln膮 czci膮 i mi艂o艣ci膮.

Zar贸wno w ko艣ciele, jak i w przedwojennej kaplicy jest wiele r贸偶nych wizerunk贸w Maryi. W艣r贸d nich wyr贸偶nia si臋 sw膮 okaza艂o艣ci膮 obraz Matki Bo偶ej z Dzieci膮tkiem, stoj膮cej na globie ziemskim, z przytulonym do Jej stopy or艂em.

 

Maryjny artysta

Historia obrazu Naj艣wi臋tszej Maryi Panny Kr贸lowej z Dzieci膮tkiem, czczonej jako Matka Nadziei, si臋ga czas贸w 艣w. Maksymiliana Marii Kolbego. Zosta艂 on namalowany przez br. Felicissimusa Mari臋 Sztyka z Niepokalanowa, kt贸ry by艂 uczniem 艢wi臋tego. Urodzi艂 si臋 5 czerwca 1920 r. Do klasztoru w Niepokalanowie wst膮pi艂 20 pa藕dziernika 1936 r. 艢luby wieczyste z艂o偶y艂 31 maja 1945 r. Ca艂e swoje 偶ycie zakonne sp臋dzi艂 w Niepokalanowie. Najd艂u偶ej pracowa艂 w dziale artystycznym. Wykona艂 wystr贸j artystyczny聽Panoramy Tysi膮clecia i Misterium M臋ki Pa艅skiej, dw贸ch figurowych teatr贸w, kt贸re do dzi艣 ciesz膮 si臋 du偶ym powodzeniem pielgrzym贸w. By艂 redaktorem graficznym „Rycerza Niepokalanej”, a tak偶e dekoratorem artystycznym i re偶yserem Misterium M臋ki Pa艅skiej i innych przedstawie艅 teatralnych amatorskich zespo艂贸w w klasztorze i parafii. Najch臋tniej malowa艂 obrazy Matki Bo偶ej Niepokalanej i 艣w. Maksymiliana, gdy偶 – jak m贸wi艂 – „czuj臋 obok siebie nauczyciela i wychowawc臋, kt贸ry mi dopomaga w 偶yciu zakonnym i osobistym”. To 艢wi臋ty powiedzia艂 br. Felicissimusowi: „Maluj, dziecko, Niepokalan膮 tak, jak ci serce dyktuje, a na kolanach szukaj zawsze natchnienia do Jej obraz贸w”.

Wzg贸rze 艢wi臋tego

Klasztor i kaplica 艣w. Antoniego w Gdyni powsta艂y przed II wojn膮 艣wiatow膮. W maju 1937 r. dokonano po艣wi臋cenia tego obiektu. Na tej uroczysto艣ci by艂 obecny o. Maksymilian, kt贸ry dwukrotnie jeszcze odwiedzi艂 gdy艅ski klasztor i oddzia艂 „Ma艂ego Dziennika”.

W 1949 r. o. Alojzy Urbaniak organizowa艂 偶ycie parafialne. W艂adze nie pozwala艂y jednak na budow臋 ko艣cio艂a. Zezwolenia udzielono dopiero w 1957 r. W 1960 r. po raz pierwszy w nowo wybudowanym ko艣ciele odprawiono Msz臋 艣wi臋t膮, „Pasterk臋”. Od razu w sercach wiernych powsta艂o pragnienie, by w surowych 艣cianach powiesi膰 obraz Matki Naj艣wi臋tszej. Proboszcz parafii zwr贸ci艂 si臋 wi臋c z pro艣b膮 do Niepokalanowa, do br. Felicissimusa, by ten namalowa艂 obraz Matki Bo偶ej dla gdy艅skiej 艣wi膮tyni. Br. Felicissimus pro艣b臋 przyj膮艂 i na pocz膮tku 1961 r. przyjecha艂 do Gdyni. Namalowa艂 obraz, kt贸ry urzeka艂 swoim pi臋knem. Uroczy艣cie zosta艂 intronizowany 30 kwietnia 1961 r.

„Trzeba by艂o du偶o namozoli膰 si臋 – wspomina br. Felicissimus – zanim dosz艂o do ukoronowania naszych wsp贸lnych poczyna艅. Nie 偶a艂owali艣my si艂 wsp贸lnie z br. Paw艂em Sokalskim, aby dzie艅 po艣wi臋cenia obrazu Matki Bo偶ej wypad艂 jak najuroczy艣ciej. Gwardian i proboszcz w Gdyni u艂o偶y艂 bogaty program na ten dzie艅. 30 kwietnia na wszystkich Mszach 艣wi臋tych og艂oszono uroczyste po艣wi臋cenie obrazu Matki Bo偶ej. O godz. 16 ko艣ci贸艂 wype艂nia艂 si臋 po brzegi. Lud od艣piewa艂 uroczyste Bogurodzica. Po trzykrotnym sygnale gongiem d藕wi臋czny g艂os kornet贸w odegra艂 hejna艂 kr贸lewski, a z艂ota zas艂ona powoli rozchyla艂a si臋, ukazuj膮c posta膰 Kr贸lowej Polski, u kt贸rej st贸p obija艂 si臋 bia艂y orze艂 w koronie. By艂 to moment najpi臋kniejszy i najbardziej rozrzewniaj膮cy”.

P艂omienne kazanie o 偶yciu Matki Bo偶ej wyg艂osi艂 o. Izydor Ko藕bia艂, gwardian Niepokalanowa.

Podczas procesji Bo偶ego Cia艂a obraz by艂 wystawiany na jednym z czterech o艂tarzy na ulicach miasta. By艂o to bardzo odwa偶ne przedsi臋wzi臋cie w latach komunistycznej walki. Przecie偶 na obrazie u st贸p Maryi widnia艂 bia艂y orze艂 w koronie. Ktokolwiek patrzy艂 na obraz Kr贸lowej, odchodzi艂 umocniony nadziej膮, 偶e niewola si臋 sko艅czy. Tu widzia艂 woln膮 Polsk臋.

艢wiadek wiary

Z biegiem czasu przed obrazem modli艂o si臋 coraz wi臋cej ludzi. Przynosili kwiaty, zanosili pro艣by. Maryja wys艂uchiwa艂a. Wierni zachwycali si臋 pi臋knem obrazu, ale jeszcze bardziej rado艣ci膮 z nadziei, kt贸r膮 Maryja wlewa艂a w ich serca. Przyszed艂 tragiczny moment po偶aru klasztoru i „czarny czwartek”, 17 grudnia 1970 r. Jednak obraz nie uleg艂 zniszczeniu, cho膰 w po偶arze sp艂on臋艂y ramy. Ostatni akord tego tragicznego dramatu rozegra艂 si臋 ju偶 na Wzg贸rzu. Uciekaj膮cy przed milicj膮 ludzie szukali schronienia w ko艣ciele. Obraz sta艂 si臋 艣wiadkiem bolesnych wydarze艅. Czy wtedy i przez nast臋pne dni nie wylewano przed nim ju偶 nie wymuszonych 艂ez od gaz贸w 艂zawi膮cych, ale 艂ez b贸lu, cierpienia i 偶a艂oby?

W 1993 r. zrodzi艂a si臋 w艣r贸d parafian my艣l, by z艂o偶y膰 w darze Kr贸lowej Polski duchow膮 adopcj臋 dzieci pocz臋tych. Do tej pory obj臋to adopcj膮 dwa tysi膮ce dzieci. Przy obrazie za艣 ros艂y przynoszone przez wiernych i czcicieli Matki Bo偶ej wota, a w艣r贸d nich bursztynowy r贸偶aniec z Wilna. Do r贸偶a艅ca do艂膮czono krzy偶, w kt贸rym umieszczono woreczki z ziemi膮 pobran膮 z miejsc strace艅 ludzi na Pomorzu: z K臋py Oksywskiej, spod Pomnika Ofiar Grudnia 1970 r. i spod Krzy偶y przy Urz臋dzie Miasta oraz spod szpitala w Red艂owie, gdzie dokonywano aborcji dzieci pocz臋tych. Od ponad trzydziestu lat w sierpniu organizowane s膮 duchowe pielgrzymki na Jasn膮 G贸r臋 dla tych, kt贸rzy nie mog膮 z powodu zaj臋膰 lub wieku i choroby uczestniczy膰 w pieszej pielgrzymce. Duchowi pielgrzymi gromadz膮 si臋 wok贸艂 Maryi przed Jej obrazem, aby ka偶dego pielgrzymkowego dnia ofiarowa膰 Jej swoje trudy, ofiary i cierpienia.

Ka偶dego dnia przed obrazem Matki Bo偶ej wierni pozostawiaj膮 swoje podzi臋kowania i pro艣by. Podzi臋kowania dotycz膮 nade wszystko cudownego uratowania 偶ycia, powrotu do zdrowia z nieuleczalnych chor贸b, pocz臋cia dziecka, ocalenia z niebezpiecze艅stwa, udanych egzamin贸w, scalenia ma艂偶e艅stwa, powrotu do wiary, znalezienia pracy, uwolnienia od dzia艂ania z艂ego ducha oraz 艂ask udzielonych naszej Ojczy藕nie. W艣r贸d nich znajdujemy wiele podzi臋kowa艅 za rzeczywi艣cie nadzwyczajne 艂aski, kt贸re dzi臋kuj膮cy nazywaj膮 cudami, jakie dokona艂y si臋 w tym miejscu, i wyra偶aj膮 rado艣膰 z tego, 偶e cho膰 przez chwil臋 „mo偶na powr贸ci膰 do tego cudownego miejsca”. Wzruszaj膮ce s膮 podzi臋kowania i pro艣by kierowane do Maryi przez dzieci.

Dzi臋kczynienie

W 2010 r. Matce Naj艣wi臋tszej zosta艂y ofiarowane cenne relikwie: ziemia pochodz膮ca z Golgoty Wschodu, z ro偶nych miejsc m臋cze艅stwa polskich bohater贸w, a wi臋c z Katynia, z Miednoje, z Bykowni na Ukrainie, z Ponar k. Wilna i lotniska w Smole艅sku. Nie mog艂o w tym o艂tarzu zabrakn膮膰 ziemi przesi膮kni臋tej polsk膮, niewinn膮 krwi膮. Umieszczono tam tak偶e relikwie 艣w. Maksymiliana i b艂. Jana Paw艂a II.

14 sierpnia 2011 r. metropolita gda艅ski bp S艂awoj Leszek G艂贸d藕 dokona艂 koronacji 艂askami s艂yn膮cego obrazu. 10 listopada 2011 r. Metropolita ustanowi艂 ko艣ci贸艂 艣w. Antoniego w Gdyni sanktuarium Matki Bo偶ej Kr贸lowej Matki Nadziei i 艣w. Maksymiliana Marii Kolbego. W dekrecie napisa艂: „Niech to sanktuarium stanie si臋 na Ziemi Gda艅skiej nowym miejscem kultu naszej Matki i niech jednoczy wok贸艂 Jej Syna, by艣my coraz bardziej kierowali si臋 w relacjach mi臋dzyludzkich mi艂o艣ci膮, kt贸rej przyk艂adem jest 偶ycie 艣w. Maksymiliana Kolbego, i u艣wiadamiali sobie, jak bardzo wsp贸艂czesny cz艂owiek potrzebuje nadziei, zw艂aszcza tej, kt贸rej 藕r贸d艂em jest Chrystus”.

Przyprowadzi艂a nas mi艂o艣膰 do Matki, przyprowadzi艂a nas wiara, 偶e Maryja w tym obrazie, w tej ikonie, jest Matk膮 Nadziei. A wi臋c przybywamy do Matki Nadziei, by J膮 uhonorowa膰, ukoronowa膰. Pi臋kna jest ta historia w艂膮czona w ca艂膮 dramaturgi臋 偶ycia ludzkiego i Ojczyzny naszej. Maryja i przytulony do Jej st贸p bia艂y orze艂 w koronie – wtedy za PRL-u orze艂 w koronie – to wielka symbolika i wymowa. Zdetronizowany by艂 ten orze艂 i czeka艂 dopiero na przemiany ustrojowe, na rok 1980. W 1961 r. uroczy艣cie powitano ten obraz ceremoniami religijnymi, pie艣ni膮 Bogurodzica i fanfarami, a w ostatniej 艂awce kl臋cza艂 br. Felicissimus i modli艂 si臋 tymi s艂owami: 芦Matko Bo偶a, oto moje niegodne r臋ce namalowa艂y ten obraz. Spraw, bym Ci臋 m贸g艂 ujrze膰 kiedy艣 w niebie禄. S艂owa te, wypowiedziane pi臋膰dziesi膮t lat temu przez br. Felicissimusa, kierowane s膮 i do nas, bo przybywamy do Niej z mi艂o艣ci膮, z wiar膮, 偶e jest Matk膮 Nadziei, i pragniemy t臋 nadziej臋 wyrazi膰, by kiedy艣 J膮 ujrze膰 w niebie… Maryjo, Matko Nadziei. obdarz i nas t膮 wiar膮 br. Felicissimusa. Obdarz ni膮 – i wiar膮, i nadziej膮 – Ojc贸w Franciszkan贸w. Obdarz ni膮 ca艂膮 Gdyni臋, Ojczyzn臋 nasz膮. Matko Nadziei, m贸dl si臋 za nami”.
Bp S艂awoj Leszek G艂贸d藕
(Fragment homilii wyg艂oszonej podczas koronacji obrazu NMP Kr贸lowej Nadziei w ko艣ciele franciszkan贸w w Gdyni, 14 sierpnia 2011 r.)

o. Jan Maciejowski

Zobacz r贸wnie偶:

W Imi臋 Twoje – nowa pie艣艅 Maryjna